Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Kararı: Marka başvurusu

11. Hukuk Dairesi 2025/7137 E. , 2026/4128 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1320 Esas, 2025/1573 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/248 E., 2023/70 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/149865 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunun davalı şirket ve davalı gerçek kişinin itirazı sonucu, başvurunun tescilinin istendiği 13. sınıf mallar ile 12. sınıfta yer alan bir kısım mallar yönünden Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazlarının da dava konusu TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddedildiğini, dava konusu başvuru ile redde mesnet markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, başvurunun reddedildiği malların tüketicisinin sıradan tüketici olmadığını ileri sürerek 2022-M-4415 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile müvekkiline ait redde mesnet arasında iltibas koşullarının oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaların esas unsurlarının müşterek olarak "..." sözcüğünden oluştuğu, kapsamlarında yer alan emtiaların da aynı/aynı tür olduğu, her ne kadar davaya konu emtialardan bilhassa 13. sınıfa giren ve “silah” niteliği olan emtialar yönünden "..." sözcüğünün somut ayırt ediciliğinin düşük/zayıf olduğu ileri sürülebilecek ise de bir “roket”in “...” olarak nitelendirilmesi, sıklıkla yapılan bir nitelendirme olmadığı zira “silahların avcılığından” ziyade “silahı kullananın avcılığından” bahsedilmesinin hayatın olağan akışına ve yerleşik ifade biçimine daha uygun düştüğünden 13. sınıfa giren “silah” ve “silah cinsi” emtialar yönünden dahi “...” ibaresinin markasal hüviyette ayırt ediciliğinin, başka herhangi bir kelimeden daha zayıf/düşük olmadığı, diğer bir ifadeyle, “...” ibaresinin “silah” emtialarında markasal hüviyette kullanılması durumunun, yeterli ölçüde “orijinallik/ayırt edicilik” ihtiva ettiği ve herkesin ilk anda aklına gelebilecek bir tercih olmadığı, buna göre, daha önce redde mesnet markaları gören, işiten, bu markalı emtialardan yararlanan ilgili tüketici kesiminin, daha sonra davaya konu marka başvurusunu gördüğünde veya işittiğinde, davaya konu emtialardan faydalanmak için ayıracağı sınırlı süre içerisinde, bu markayı, redde mesnet markalar ile ilişkilendireceği, bir kısım tüketici kesiminin markaların farklı ticari kökenden geldiğini ayırt etmesi halinde dahi bu kez marka sahipleri arasında idari ya da ekonomik bir bağlantı bulunduğu yönünde yanılsamaya düşeceği, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının "..." işaretinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun kısmen reddine yönelik nihai Kurum kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.07.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.